Prigodnim programom i promocijom knjige Veselina Dželetovića "Srpsko srce Johanovo" , odbor Prosvjete u Austriji i ove godine, u subotu 21. marta, obeležio je godišnjicu Martovskog pogroma nad Srbima i početka NATO agresije na Jugoslaviju.

U programu su osim autora, književnika Veselina Dželetovića, učestvovali i glumac Branko Babović koji je čitao odlomke iz romana i Slobodan Rosić, koji je govorio o knjizi i njenom značaju.

Besedom o zlu i pogromu , predsednik Prosvjete Srđan Mijalković podsetio je prisutne na dane nesreće i bola za srpski narod, sa porukom da se taj zločin nikada ne sme zaboraviti, a da se pravda za žrtve mora tražiti i dobiti. "Nema boljeg svedoka i čuvara pamćenja o tom zlu od knjige Srpsko srce Johanovo i njenog autora Veselina Dželetovića" kazao je Mijalković.

Autor romana govorio je o nastanku knjige koja je napisana po istinitom događaju: "Zbog obolelog srca, Johanu Vagneru su dani bili odbrojani.Posle uspešne transplantacije Vagner počinje da sanja prekrasan predeo koji nikada nije video, dva plava dečja oka, kuću sa okućnicom, božanstvenu crkvu koja ima i nebeski odraz…Vremenom se snovi pretvaraju u košmar ratnih slika koje Johana tera da ispita identitet donatora svog srca. Kada otkriva da je u njemu srce Jovana, pravoslavca sa Kosova, odlazi u navodnu mirovnu misiju u južnu srpsku pokrajinu, gde počinje njegov preobražaj. Na Kosovu Johan ulazi u opasno razotkrivanje naličja kosovskog pitanja, ubistava srpskog naroda i trgovine organima.

- Po dolasku na Kosovo, Johan stiže pred manastir Gračanicu koju prepoznaje iz svojih snova. Sa kućnog praga pokojnog Jovana istrčava njegov sin, plavokoso dete koje se privija uz njegovo srce i naziva ga „tata“. Johan prima pravoslavlje, usvaja dete i time ostavlja dragoceno svedočenje o mnogim prećutkivanjima i gorućim istinama o dešavanjima na Kosovu – preneo je Dželetović okosnicu priče svog romana.

Glumac Narodnog pozorišta u Prištini, popularni Branko Babović nadahnuto je čitao odabrane odlomke iz romana, pokazavši svoj raskošan dramski talenat. Za mnoge u publici bilo je to malo iznenađenje, jer je on široj javnosti u Beču poznatiji po komičnim ulogama. Ipak, on je izuzetnim izvođenjem uspeo da na pravi način dočara dubinu i tragiku ove knjige i naveo mnoge prisutne da zaplaču.

Slobodan Rosić je u ime izdavača govorio o velikoj ulozi ove knjige i njenom značaju u informisanju onih koji o zločinima nisu znali i buđenju savesti kod onih koji su zlo ignorisali i skrivali. Knjiga je prevedena na mnoge jezike, ali za ovo veče bilo je značajno da se mogao nabaviti prevod na nemački jezik. Publika je vrlo emotivno pratila izlaganje aktera i predstavljanje ove knjige, a na kraju se gromoglasnim aplauzima zahvalila gostima na ovoj večeri. Razgovori sa umetnicima su se nastavili i posle završetka Akademije, ali u manje formalnom tonu. Ovom akcijom Prosvjeta je nastavila napore da neguje kulturu sećanja u Austriji, koliko kod Srba, toliko i kod svojih prijatelja Austrijanaca. Činjenica da je traženo više knjiga na nemačkom no na srpskom jeziku, govori da je to bio uspeh.

 

PR. PROSVJETE Beč, 22.03.2015.